در کنار سایر اقدامات پیشگیرانه، مانند ماندن در سایه و پوشاندن بدن ، کرم های ضد آفتاب نیز بخش مهمی از حفاظت سلامت پوست ما در برابر آفتاب را به عهده دارند.
محافظت در برابر UVA و UVB
آفتاب سوختگی در واقع ناشی از گرمای خورشید نیست، بلکه از تابش اشعه هایی است که خورشید تولید می کند.
خورشید پرتوهای فرابنفش (UV) را در دو طول موج متفاوت آزاد می کند و هر کدام به طرق مختلف مضر هستند. این طول موج ها UVA و UVB نامیده می شوند.
اشعه UVB با طول موج کوتاهتر است که بارزترین نشانههای آسیب پوستی مانند قرمزی و تاول را ایجاد میکند و معمولاً با موارد سرطان پوست مرتبط است.
پزشکان بر این باورند که از هر پنج مورد سرطان پوست، چهار مورد به طور مستقیم در اثر قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اشعه UVB ایجاد می شود
UVA طول موج بلندتری است که به عمق پوست نفوذ می کند و باعث آسیب سلولی می شود. قرار گرفتن در معرض این اشعه اغلب منجر به پیری زودرس، تغییر رنگ پوست و چین و چروک می شود.
در حالی که کارشناسان قرار گرفتن در معرض UVA را به عنوان یک تهدید جدی می شناسند، این اشعه اغلب توسط انسان ها نادیده گرفته می شود
مطالعات اخیر نشان میدهد که بیش از نیمی از والدین برای جلوگیری از آفتاب سوختگی، بدون در نظر گرفتن آسیب ناشی از اشعه ماوراء بنفش، کرم ضد آفتاب را فقط بر اساس فاکتور حفاظتی (SPF) آن انتخاب می کنند.
انتخاب ضد آفتاب مناسب – معدنی یا شیمیایی؟
تمامی محصولات ضدآفتاب به مواد فعال به شکل فیلترهای معدنی یا شیمیایی برای محافظت در برابر اثرات مضر آفتاب متکی هستند. دی اکسید تیتانیوم (TiO2) یک فیلتر معدنی است که از شما در محدوده UVB و UVA محافظت می کند.
در حالی که برخی از فیلترهای آلی فقط طول موج های خاصی را پوشش می دهند، TiO2 به عنوان یک فیلتر طیف گسترده عمل می کند و همچنین از شما در برابر نور آبی نیز محافظت می کند که می تواند برای پوست مضر باشد.
ضدآفتاب های معدنی با پایه TiO2 یک لایه محافظ در روی پوست تشکیل می دهند و اشعه های UV را منعکس می کنند، در حالی که فیلترهای شیمیایی جذب پوست می شوند و سپس بر اشعه های UV که وارد بدن می شوند تأثیر می گذارند و باعث می شوند آنها به صورت اشعه مادون قرمز ساطع شوند.
در عین حال TiO2 پایدار است، در حالی که برخی از فیلترهای آلی تجزیه می شوند. مزایای مواد معدنی نسبت به ضدآفتاب های شیمیایی، آنها را به گزینه ای مناسب برای والدین یا افرادی با پوست حساس تبدیل کرده است.
پل رایت، دانشیار دانشکده بهداشت و علوم زیست پزشکی دانشگاه RMIT، میگوید که گزینههای شیمیایی میتوانند “باعث تحریک پوست و آلرژی شوند، نیاز به تکرار در استفاده را دارند و به میزان بسیار بیشتری جذب پوست میشوند.”
دی اکسید تیتانیوم (TiO2) یکی از مهم ترین و موثرترین ضد آفتاب ها برای محافظت از پوست است و دهه هاست که به طور ایمن از آن استفاده می شود.
بر خلاف سایر ترکیبات مورد استفاده در ضدآفتاب ها، که ممکن است تنها بخشی از اشعه ماوراء بنفش را جذب کنند، TiO2 در محافظت در برابر تمام جنبه های اشعه ماوراء بنفش که می تواند با جذب و پراکنده کردن اشعه های UVA و UVB بر پوست تأثیر بگذارد، بسیار کارآمد است.
TiO2 یک ضد آفتاب معدنی است که یک لایه محافظ در بالای پوست ایجاد می کند تا اشعه UV را منعکس کند، در حالی که فیلترهای شیمیایی دیگر جذب پوست می شوند.
کمیته علمی کمیسیون اروپا ارزیابی های متعددی در مورد ایمنی مصرف کننده انجام داده و به این نتیجه رسید که TiO2 موجود در کرم های ضد آفتاب را می توان بدون خطر عوارض جانبی در انسان در نظر گرفت.
ارزیابی های اصلی توسط این کمیته در سال های 2013 و 2014 انجام شد و این نتیجه حاصل شد که TiO2 تا 25٪، حداکثر ارزیابی شده، برای پوست سالم، دست نخورده یا آفتاب سوخته ایمن است.
همچنین به این نتیجه رسیدند که ذرات در لایه بیرونی پوست ما باقی می مانند و وقتی به عنوان کرم استفاده می شود، جذب پوست یا بافت های زیر پوستی نمی شوند. ایمنی TiO2 در ضدآفتاب ها مجدداً در بررسی های بیشتر در سال های 2018 و 2020 تأیید شد.
ایمنی TiO2 در کرم های ضد آفتاب نیز توسط آژانس حفاظت از محیط زیست دانمارک (Miljøstyrelsen) تایید شده است که استفاده از TiO2 را در ضد آفتاب ها آزمایش کرد و استفاده از آن را بی ضرر دانست.
استفاده از اکسید تیتانیوم به طور گسترده در سراسر جهان برای استفاده در ضد آفتاب مجاز است. فیلترهای معدنی مانند TiO2 تنها نوعی هستند که به طور کلی توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) به عنوان ایمن و موثر شناخته شده اند .