با ورود به قرن بیست و یکم، صنعت پلاستیک ممکن است شاهد یک تغییر الگو باشد، حرکتی از یک اقتصاد صنعتی مبتنی بر نفت به اقتصادی که پایه وسیع تری از مواد(محصولات مشتق شده از گیاهان) را در بر می گیرد.
محرک های اجتماعی، محیطی و نظارتی، صنعت را به طراحی و مهندسی محصولات دوستدار طبیعت سوق می دهند.
این امر مستلزم آن است که سازنده یک محصول به طراحی و مهندسی محصول با استفاده از منابع طبیعی توجه کند.
پلاستیک های امروزی با توجه کمی به یکبار مصرف بودن یا روند بازیافت نهایی طراحی شده اند.
این امر منجر به افزایش نگرانی های جهانی در مورد حضور پلاستیک هایی با عمر طولانی مدت و حضور آنها در طبیعت شده است.
مواد پلیمری ای که از مواد اولیه کشاورزی به دست می آیند می توانند نقش مهمی در کمک به کاهش نگرانی های زیست محیطی ایفا کنند.
زمانی که چنین محصولاتی برای استفاده در دسترس باشند، انتظار می رود حداقل آلودگی زیست محیطی بوجود بیاید.
پلاستیک ها در برابر تخریب بیولوژیکی مقاوم هستند، زیرا میکروارگانیسمها آنزیمی ندارند که قادر به تجزیه پلیمرهای ساخت بشر باشد.
علاوه بر این، خاصیت آبگریزی پلاستیک ها از فعالیت آنزیم های آنها برای تخریب پلاستیک جلوگیری می کند.
همچنین وزن مولکولی بالای محصولات پلاستیکی مشکل را جهت تجزیه شدن بیشتر می کند.
مواد پلاستیکی در محیط، باعث بدشکل شدن مناظر، حضور در سواحل و خطر جدی برای زندگی دریایی می شوند.

در جستجوی طولانی مدت و مستمر جهت پیدا کردن پلیمرهای مناسب، برای جایگزینی پلیمرهای مقاوم به محیط زیست، پلیمرهای زیست تخریب پذیر گزینه مفیدی هستند زیرا این پلیمرها تأثیر نامطلوبی بر سلامت انسان یا محیط زیست ندارند و زمان بازگشت آنها به طبیعت کوتاه است.
عوامل زیادی مانند محیط، اکسیژن، دما، رطوبت، PH، مواد معدنی و نمک های کمیاب، مواد مغذی و ماهیت پلیمر بر روند تجزیه زیستی آنها تأثیر می گذارند.
پلیمرهای زیست تخریب پذیر به طور کلی به سه دسته تقسیم می شوند: (1) پلیمرهای زیست تخریب پذیر طبیعی، (2) پلیمرهای زیست تخریب پذیر مصنوعی و (3) پلیمرهای زیست تخریب پذیر طبیعی اصلاح شده.
رایج ترین پلیمرهای زیست تخریب پذیر طبیعی پلی ساکاریدها مانند سلولز و نشاسته هستند.
از جمله پلیمرهای زیست تخریب پذیر طبیعی اصلاح شده میتوان به محصولات مخلوط نشاسته و پلیمراشاره کرد.
افزودن نشاسته به پلیمرها برای سرعت بخشیدن به تجزیه پذیری آنها در محیط، توجهات زیادی را به خود جلب کرده است.
نشاسته ارزان و به وفور در دسترس است و کاملاً زیست تخریب پذیر میباشد.
جایگزینی پلاستیک های نفتی با پلاستیک های زیست تخریب پذر طبیعی اصلاح شده از نظر حفظ منابع پتروشیمی نیز بسیار جذاب است.
فیلم های پلیمری حاوی نشاسته در حال حاضر به بازار عرضه می شود.